استادیوم

حضور گم شدۀ صد هزار آدم گم
حضور وحشیِ رنگ
طنین نعرۀ مسلول و خندۀ مسموم
طنین دغدغه، جنگ

*

یکی به عربده گفت:
درود بر آبی!
به هر کجا که رَوی رنگ آسمان آبی است

به طعنه گفت کسی با غرور و بی تابی:
ولی نبود آبی
میان هیچ رگی خون هیچ کس هرگز
درود بر قرمز!


*

فضای ساده و سبز زمین آزادی
در انفجار صدای ترقه‌ها، در دود
نود دقیقه کدورت
نود دقیقه کبود


*

در آستانه در
غریب و غمزده طفلی کنار وزنۀ پیر
به فکر سنجش وزن هزار ناموزون
و پیرمردی گنگ
تکیده
تشنه
به دنبال لقمه‌ای روزی

کدام استقلال؟!
کدام پیروزی؟!